بعضي از آدمها بيش از حد خوبن. توي هر موقعيتي كه قرار ميگيرن به فكر دوستان، اطرافيان و ديگران هستن و فكر ميكنن چيكار كنن كه براي ديگران بهترين كار باشه. مسافرت كه ميرن، بجاي اينكه به فكر لذت بردن از سفر و محيط باشن، به اين فكر ميكنن كه چقد جاي بقيه خاليه و اگه فلاني الان اينجا بود اينكارو ميكرد و اينجوري ميشد. به نظر من آدم نبايد بيش از حد خوب و مثبت باشه. بقول معروف خيلي بچه مثبت بودن خودش يه جورايي منفيه. آدم بايد در وهله اول بفكر خودش باشه و بتونه از زندگي لذت ببره. تا حدودي خودخواه بودن خوبه. البته همين تا حدوديش خيلي مهمه. اينكه بتوني مرز نديدين بقيه و ديدنشون در كنار اينكه خودت رو هم ببيني تشخيص بدي و ازش عبور نكني.